★ heeft mij niet overtuigd
★★ niet slecht
★★★ goed
★★★★ een aanrader
★★★★★ een meesterwerkje

dinsdag 23 juli 2013

De vijand van mijn vader – Almudena Grandes


Vertaald door Mia Buursma
Uitgegeven bij Signatuur
400 blz

Spanje 1947. In Europa is het fascisme tot staan gebracht, maar in Spanje blijft Franco aan de macht tot halfweg de jaren 70. Dat zijn feiten die je wel weet uit de geschiedenislessen, maar als je erover leest in een roman met een jongetje van negen in de hoofdrol krijgt het verleden een heel persoonlijk gezicht. 
Nino groeit op in een bijzondere omgeving : omdat zijn vader   guardia civil is,  woont hij in de kazerne, samen met de andere  gezinnen van de ‘rijkswachters’. De jonge Nino en zijn zusjes horen en zien dingen die een kind niet zou moeten zien. Hoewel de burgeroorlog  officieel gedaan is, blijft hij in de bergen van Zuid-Spanje maar doorgaan. De guardia civil maakt er nog steeds intensief jacht op de ‘rooien’ en het gaat er bepaald niet zachtzinnig aan toe.  
Nino is dan ook het liefst buiten, weg van het dorp. Zo leert hij Pepe de Portugees kennen, een vreemdeling uit het niets opgedoken, met wie hij zalige zomerdagen beleeft, vissend en luierend in de heuvels rond het dorp. Zijn vriendschap is voor de jonge Nino heel belangrijk, net als zijn ‘lessen dactylografie’ in het huis van de Blonde, een nest van linkse vrouwen.  Hij komt er in contact met boeken, wordt een fervent lezer van Jules Verne en krijgt een nieuwe kijk op de wereld rondom zich.
Spannend wordt het als Nino moet kiezen, want de vijanden van zijn vader zijn niet altijd zijn vijanden.
Van Almudena Grandes las ik al eerder Het ijzige hart, ook al over dat onverwerkte Spaanse verleden. En Grandes is lang niet de enige auteur die de deuren naar het verleden openzet: er is ook Jaume Cabré met De stemmen van de Pamano*, C.J. Samson met Winter in Madrid*, Maria Duenas met Het geluid van de nacht  Mag er eindelijk gepraat worden over een stuk geschiedenis dat  de Spaanse maatschappij tot  vandaag verdeelt?
Authentiek en nergens melodramatisch : een overtuigende historische roman van de betere soort.

★★★★

* Van deze boeken kun je een bespreking lezen in mijn blogartikel van 30 september 2011.

vrijdag 19 juli 2013

De Q-reeks van Jussi Adler-Olsen



Het Marco-effect, Serie Q#5
 
Vertaald door Kor de Vries
Uitgegeven bij Prometheus
  

Hoe doen ze het toch, Denen en Scandinaven tout court. Borgen, The Killing, Millennium ... elke keer lijkt het wel een schot in de roos.  Jussi Adler-Olsen moet niet onderdoen. De (voorlopig) 5 delen van zijn Q-reeks hebben allemaal internationale bestsellerstatus. En wees gerust, geen  hype-toestanden, geen  gebakken lucht!
Centrale figuur is Carl Mørck, hoofd van de Kopenhaagse afdeling Q, die zich met onopgeloste zaken moet bezighouden. Mørck, op zich al mans genoeg om de show te stelen, wordt omringd door een excentriek team van medewerkers. Dat zorgt voor wat humor in een reeks die je verder stijf doet staan van spanning.
Een tip? Lees ze niet alle vijf na elkaar. Laat je van je sokken blazen door deel 1 & 2 en neem dan een adempauze! Zo krijgt elk deel de portie enthousiasme waar het volgens mij recht op heeft. Mijn favoriet is het voorlopig laatste deel van de reeks. De plot van het Marco-effect laat de duistere kant van de maatschappij zeer goed uitkomen en dat zijn volgens mij de beste thrillers.  Ik had een nogal geïdealiseerd beeld van de Deense samenleving en dat heeft toch wel een deukje gekregen.  
Wil je meer weten over de plot? Klik dan op de links van de titels.
Leesplezier verzekerd!

★★★★