★ heeft mij niet overtuigd
★★ niet slecht
★★★ goed
★★★★ een aanrader
★★★★★ een meesterwerkje

zondag 20 januari 2013

De gele vogels – Kevin C. Powers


Vertaald door Peter Abelsen
Uitgegeven bij Prometheus
238 blz.

De gele vogels, een roman over de oorlog in Irak, is het debuut van Kevin Powers, die als 17-jarige soldaat diende in Irak.
Al van bij de eerste bladzijden wordt het duidelijk dat deze roman diep onder je huid zal kruipen.  Net zoals de piepjonge soldaten Bartle en Murphy ook diep in zichzelf moeten graven, “op zoek naar hun gemene kant”. Dat houdt Sterling, hun sergeant en overlevingsexpert bij uitstek, hun voor. Het wordt al snel duidelijk dat Murphy  niet uit het goede hout is gesneden, lees : te menselijk is. Het blijft tot het einde spannend hoe hij aan zijn eind is gekomen en wat de rol van Sterling en van Bartle daarin is geweest.
De beelden in deze roman zijn heel intens en bijna verraderlijk poëtisch. Ze hakken  in al hun schoonheid   op je in en nestelen zich voorgoed in je geheugen waar je andere oorlogsbeelden had opgeslagen.
Een aanrader dus, maar een met een bedenking: wie wil je de gruwel van een oorlog aanraden, behalve dan degenen die van jonge mensen vechtmachines maken, nodig om de hel te overleven. 
★★★★★

donderdag 17 januari 2013

De rode loper – Thomas Rosenboom


Ik had deze roman zo al een beetje afgeschreven tot  hij daar ineens stond, die ene zin: “…. even nog bleef hij luisteren naar haar glimlach, en hij glimlachte zo hard terug dat zij die van hem vast ook kon horen.” Met die zin  werd ik mij heel scherp bewust van waar het in deze roman eigenlijk om ging: de eenzaamheid van het hoofdpersonage. En ik ging alsnog voor de bijl, op de valreep, op zo’n 10 bladzijden voor het einde van het boek.
De ‘hij’ uit de zin is Lou Baljou, beroepsloser, zou je kunnen zeggen. Al meteen na zijn afstuderen aan de middelbare school besluit hij in de bijstand te gaan. Zo kan hij lekker vrij wat bijklussen in het muziekwereldje. Hij is een tijdje roadie, opnametechnicus, uitbater van een undergroundbioscoop in een kraakpand. Hij leidt een eenzaam bestaan tot hij een geniaal idee krijgt en succes krijgt door een soort non-event te verkopen, waarin hij de rode loper uitrolt voor wie daarvoor wil betalen. Zo ontmoet hij Lena, de vrouw van de laatste kans. Daar stellen noch Lou noch de lezer zich best te veel van voor …
Dat ik aanvankelijk niet echt enthousiast was, had alles vandoen met de nogal beperkte invalshoek van waaruit dit verhaal geschreven is. Misschien dat een lezer die al warm wordt bij namen als een witte Fender, of The Golden Earring en die zich thuis voelt in repetitieruimtes, crewbus of opnamestudio hier helemaal anders over denkt. Bij mij in elk geval deden de eerste 200 pagina’s geen vonk overslaan. Toch hou ik aan deze roman geen slecht gevoel over.
★★



zondag 13 januari 2013

Het leven van Pi - Yann Martel

Vertaald door Gerda Baardman en Tjadine Stheeman
Uitgegeven bij Prometheus
320 blz.


De kans  is groot dat je deze  roman kent van de levensgrote filmposters die je overal in de steden aanstaren: een jongen met een tijger in een reddingsboot. Pi(scine) is een eigenzinnige Indische jongeman met een bijzondere achtergrond. Als kind al is hij gefascineerd door religie(s) en aangezien hij niet inziet waarom je voor één religie zou moeten kiezen, adopteert en praktiseert hij er drie tegelijk: hij probeert zowel hindoe, christen als moslim te zijn. Zijn ouders runnen een dierentuin en de jonge Pi is vertrouwd met de onvoorspelbare relatie tussen een wild dier en een mens. Als  het land in een economisch-politieke storm terechtkomt, besluit de familie te emigreren naar Canada. Ze nemen enkele dieren mee op de overtocht. Het schip vergaat en Pi bevindt zich plots als enige  overlevende in een reddingssloep samen met het wel zeer ongewone gezelschap van een orang-oetan, een zebra en een Bengaalse tijger. Het overlevingsrelaas kan beginnen. 
Ik las dit boek al kort na zijn eerste publicatie zo'n kleine tien jaar geleden. Nu de film van Oscarwinnaar Ang Lee in alle zalen loopt wilde ik het boek herlezen. Ik blijf het een boeiende en bizarre roman vinden. Net als de eerste keer boeiden de hoofdstukken over de overlevingstocht van de Indische jongen in het vreemde gezelschap van een Bengaalse tijger me meer dan de aanloop met nogal wat religieus-filosofische bespiegelingen. Een buitenbeentje.
★★★☆☆