★ heeft mij niet overtuigd
★★ niet slecht
★★★ goed
★★★★ een aanrader
★★★★★ een meesterwerkje

woensdag 29 juni 2011

XY van Sandro Veronesi


Vertaald door Rob Gerritsen
Uitgeverij Prometheus
335 pagina's 

Neen, de laatste roman van Veronesi vindt in mijn ogen geen genade. Toch valt in de pers geregeld het woord meesterwerk, enig in zijn soort … Waarom ben ik dan niet enthousiast?
Eerst het verhaal. In een Italiaans bergdorpje gebeurt nooit veel meer dan een slee die een lading toeristen terugbrengt van een uitstap. Op een dag keert het paard alleen terug, zonder zijn menselijke lading. In het bos vindt men de lijken terug van de slachtoffers. Allemaal zijn ze op een andere manier omgekomen, de ene al onwaarschijnlijker dan de andere. Wat is er gebeurd? Groot mysterie en al snel ook groot staatsgeheim. De kleine dorpsgemeenschap wordt tot in haar kern geraakt. Toch wordt het boek geen thriller, want het is al snel duidelijk dat de ware toedracht niet duidelijk zal worden. Tot zover geen probleem voor mij. Er zijn genoeg kwaliteitsvolle thrillers op de markt. Van Veronesi verwacht ik ook geen thriller. 
De hoofdpersonages: een jonge arts en een priester verdiepen zich beiden in de gebeurtenissen, elk vanuit hun specifieke invalshoek, de wetenschap en de religie. Bovendien ook een vrouw en een man, X en Y. Een dubbele antithese om het verhaal aan op te hangen. Allerlei theorieën, van Freud tot Satan, worden erbij gesleept. ‘Toevallig’ gaan bij de jonge arts ook weer ‘spontaan’ de littekens open van een wonde die ze 15 jaar geleden opgelopen heeft. ‘Theoretisch is het niet mogelijk. Maar buiten de theorie om wel.’ En ik heb plots geen zin meer om verder te lezen. Hoeveel nonsens moet ik nog slikken? Ik hou van een verhaal met wendingen die er soms ver over zijn, maar de enige voorwaarde is leesplezier. Laat dat nu net zijn wat ik niet heb gevonden in deze studie van het ongerijmde. 
Jammer, van de auteur van Kalme chaos had ik meer verwacht.
★☆☆☆☆

donderdag 23 juni 2011

Vakantielijstje 2011

Geen vakantie zonder spannend boek. Stop dus dit jaar maar Hypnose van het Zweedse schrijversduo Lars Kepler in je tas. En als je een echte lettervreter bent ook al Contract, het tweede deel in deze reeks rond Inspecteur Joona.
Of Suikerdood, de laatste  van de Noorse Unni Lindell en Doodskap van Arnaldur Indridason, een IJslands auteur. Misschien kan Snel geld van Jens Lapidus er ook nog bij. Daarmee zijn de Scandinaven goed vertegenwoordigd.

Dichter bij huis kom ik uit bij Mieke de Loof en haar trilogie: Duivels offer en Labyrint van de waan en Wrede schoonheid *

Spannend – hoewel geen thrillers -  vind ik ook Bonita Avenue* van Peter Buwalda en Vingervlug van Sarah Waters.

Ontroering zoek je in Norwegian Wood van Haruki Murakami en Haar naam was Sarah van Tatiana de Rosnay.

Voor de humoristische noot zorgt dan weer De honderdjarige man die uit het raam klom en verdween* van Jonas Jonasson en Het diner* van Herman Koch, en waarom niet, Dag Vlaanderen van Christophe Deborsu.

En voor al die dingen samen, spanning, ontroering en humor neem je Spaar de spotvogel* van Harper Lee mee. 

Voor de Italiaanse noot in dit lijstje beginnen we bij vertrouwde waarden: Ga niet weg van Margaret Mazzantini en Laat het feest beginnen van Niccolò Ammaniti. De stapel wordt pas compleet met een echt familie-epos erbij, Het Mussolinikanaal van Antonio Pennacchi.

En dan nog wat non-fictie: Congo* van David Van Reybrouck of In Europa van Geert Mak, maar dat zijn natuurlijk zware turven. Zelf neem ik De cultuur van leugens mee van Dubravka Ugresi, een boek dat de nationalistische mythes doorprikt. Maar dat boek is alleen nog tweedehands en in de bibliotheek te krijgen.


Over de meeste van deze boeken vind je snel informatie én  de mogelijkheid om  de eerste pagina’s te lezen op deze link:
En de * verwijzen naar eerdere blogberichten.

donderdag 16 juni 2011

Scheerjongen

Scheerjongen van Maria Stahlie

Uitgeverij Prometheus
231 blz.

Je bent bijna zestien, hopeloos verliefd en je opa noemt je een weekdier en zet je met een ouderwetse schrobbering plus dito scheerbeurt terug in de werkelijkheid. Het overkomt Aldo Rossi tijdens zijn zomervakantie in het zuiden van Italië. Terug in Nederland doet hij er alles aan om taaiheid te ontwikkelen, om  een Italiaan Oude Stijl te worden. Maar op weg naar zijn nieuwe ideaal kruisen nog meer onbereikbare vrouwen zijn pad. Hoewel hij niets onderneemt dat echt spectaculair kan  genoemd worden, vertonen zijn initiatieven in al hun gewoonheid toch originaliteit.  Ik vond de denkwereld van deze puber met  veel empathie beschreven.  Vlotte lectuur. 
★★★☆☆

donderdag 9 juni 2011

De jongen in de gestreepte pyjama van John Boyne

Vertaald door Jenny de Jonge
Uitgeverij Arena
205 blz.

De negenjarige Bruno verhuist in 1943 met zijn ouders en zusje uit Berlijn. Hij komt terecht op een afgelegen plek waar verder niemand lijkt te wonen. Best eenzaam voor een kleine jongen, tot hij Shmuel ontmoet, maar die woont aan de verboden kant van de omheining. Meer wil ik voor wie de roman nog niet gelezen heeft ook niet weggeven van de plot. De charme van het verhaal zit juist in datgene wat de lezer  gaandeweg leest/vermoedt tussen de regels. Het volgehouden perspectief vanuit de ogen van de negenjarige Bruno – enerzijds erg wijs  en tegelijk weer ontzettend naïef - werkt bevreemdend.  Maar is de werkelijkheid achter deze fictie dat niet nog veel meer?
Ga niet op zoek naar allerlei samenvattingen, maar laat de ontknoping traag maar onafwendbaar op je afkomen.  Het werkt! 
★★★★☆

woensdag 1 juni 2011

Vuurtorenwachten van Jeanette Winterson
Vertaald door Maarten Polman
Uitgeverij Contact, Pandora pockets
224 blz.
 
Dit is geen liefdesverhaal, maar de liefde speelt er wel een rol in. Dat wil zeggen: de liefde bevindt zich er net buiten, op zoek naar een manier om in te breken.
Zo begint een van de hoofdstukken van deze roman, en het vangt ook heel goed de sfeer en de stijl van het boek.  
Het kleine meisje Silver wordt na de dood van haar moeder opgevangen door de blinde vuurtorenwachter Pew. Hun donkere en sobere bestaan in het binnenste van de vuurtoren fleurt hij op door verhalen. Boeiende verhalen over zeelui en andere vreemde snuiters. Over de donkerharige predikant Babel Dark, die ooit nog een bezoeker was van de vuurtoren van Salts. Over Charles Darwin en R.L. Stevenson, de auteur van Dr Jekyll en Mr Hyde. Ze houden het kleine meisje én het boek overeind.  Aan dat netwerk van verhalen haakt Silver haar eigen verhaal vast, en het levert heel wat mooie beelden, lyrische passages en  filosofische bedenkingen op. 
Een Winterson om af en toe eens te herlezen.
★★★☆☆